Ana SayfaManşetLeyla Güven’i ziyaret eden Sakine Arat: Oğluma yetişemedim, seni kurtaracağız

Leyla Güven’i ziyaret eden Sakine Arat: Oğluma yetişemedim, seni kurtaracağız

HABER MERKEZİ –  “Oğluma yetişemedim, inşallah seni kurtaracağız”… Bu sözler oğlu Cemal Arat’ı 1984’teki ölüm orucunda kaybeden Sakine Arat’a ait. Anne Arat, açlık grevindeki Leyla Güven’i ziyaret etti ve oğlu Cemal’i anlattı.


Haber: Sabiha Temizkan


Leyla Güven’in açlık grevi eylemi 124’üncü günü geride bırakıyor.

HDP Hakkari Milletvekili ve DTK Eş Başkanı cezaevinde başlattığı eylemini tahliyesinin ardından evinde devam ettiriyor. Güven’in talebi PKK lideri Abdullah Öcalan’a dönük tecridin sonlandırılması.

Güven’le beraber yurt dışında ve cezaevlerinde başlatılan eylemler de sürüyor.

Güven’e ziyaret

Sağlık durumu giderek kötüleşen Güven, destek ziyaretlerini de artık kabul edemiyor.

Birkaç gün önce açlık grevinin 122’nci gününde kendisini, oğlu Cemal Arat’ı 1984 yılındaki ölüm orucunda kaybeden Sakine Arat ziyaret etmişti.

Anne Arat bu ziyarette Güven’e oğlu Cemal’i anlattı, “Oğluma yetişemedim, inşallah seni kurtaracağız” dedi.

Sakine Arat

Sakine Arat 2010 yılında dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ın “Oğlunu terör örgütüne kaptırdı” sözlerine tepki göstermişti.

“Bu çok acı ve ağır bir söz. Hayatım boyunca affedemeyeceğim bir söz. Çocuklarımız terörist değil. Canını kurtarmak için dağa gitmiş” diyen Arat, Erdoğan’a operasyonları durdurma ve barış yapma çağrısı yapmıştı.

Sakine Arat ve Leyla Güven / Arat, 2016’daki açlık grevleri esnasında eylemcileri ziyaret ederken / Fotoğraf: Twitter

“Gerilla ölmesin, asker ölmesin hiçbir ananın yüreği yanmasın yeter” diyen Arat, çocuklarının hikayesini ise kısaca şöyle anlatmıştı:

“Benim çocuklarımın tutuklanmasının sebebi, Partiye Karkera Kurdistan [Kürdistan İşçi Partisi – PKK] diye bir parti kurdular. Bu partiyi kuranların yarısı öldürüldü, yarısı cezaevine girdi, kalanlar da dağa çıktı.

“Cemal ile Tacettin cezaevine girdiler. 12 Eylül darbesinde yapılan bütün işkenceleri gördüler. 1982’de Tacettin çıktı, vücudu darbelerden görünmüyordu ve o da dağa çıktı, diğer arkadaşlarının yanına. Cemal de arkadaşları ile birlikte ölüm orucuna başladı ve ölüm orucunda vefat etti 1984’te.

“Benim öbür oğlum da askerden geldikten sonra 1993 yılında ortadan kayboldu. PKK’ye katıldı mı, katılmadı mı bilmiyorum. Ben çok aradım, Irak’a gittim bulamadım. Sonra bana ‘senin oğlun PKK’ye katılmış, şehit olmuş’ dediler ve ben de öyle kabul ettim.”