Ana SayfaToplumsal CinsiyetTutuklu trans kadın Buse’nin mektubu: ‘Artık takatim kalmadı, ameliyat olmak istiyorum’

Tutuklu trans kadın Buse’nin mektubu: ‘Artık takatim kalmadı, ameliyat olmak istiyorum’

HABER MERKEZİ – Cinsiyet geçiş operasyonu engellenen tutuklu trans kadın Buse, tutulduğu Metris Cezaevi’nden gönderdiği mektubunda “Artık dayanacak gücüm, sabrım, takatim kalmadı” diye yazdı, “acilen cinsiyet uyum operasyonunun gerçekleştirilmesi” için bir kez daha çağrıda bulundu.

Tekirdağ Cezaevi’nde bulunan Buse cinsiyet uyum operasyonu hakkı engellendiği için 2018 Haziran ayında ölüm orucuna başlamıştı.

Ardından Buse’nin operasyon için açtığı davada mahkeme, geçireceği operasyonun ruh sağlığı açısından zorunlu olduğu hükmüne varmış ve Buse ölüm orucunu sonlandırmıştı.

Adalet Bakanlığı’na yazılan dilekçe sonucunda; Bakanlık cezaevine ‘ameliyat zorunludur ancak aciliyeti yoktur’ diye dönüş yaptığı için Buse’nin hastaneye sevki gerçekleşmemişti.

Bunun üzerine Buse 31 Ocak’ta yeniden başladığı ölüm orucuna 29 Mart’ta ara verdiğini açıklamıştı.

Maruz kaldığı hak ihlalleri sonucu Ağustos ayında cinsel organını kesen Buse, rehabilite merkezinin olduğu Metris Cezaevi’ne götürülmüştü.

Buse, tutulduğu Metris Cezaevi’nden bianet’e gönderdiği mektupla yaşadıklarını anlattı.

“Artık dayanacak gücüm, sabrım, takatim kalmadı” diyen Buse’nin mektubunu yayınlıyoruz.

“Samatya Hastanesi’ne gittim. Üroloji hiç ilgilenmedi.  Doktor, ‘İlk defa transseksüel görüyorum’ dedi. Hemen başından saldı. Plastik Cerrahi ilgilendi, muayene yaptı. Çapa’daki hastaneye sevk etti. Çapa’ya gittim. Üroloji ilgilenmedi. Androloji’ye sevk etti. Plastik Cerrahi de Üroloji’ye sevk etti. Androloji’ye sevk etti. Doktorlar benle konuşmadı. Sadece pencereden memurla konuşarak durumu anlamaya çalıştı.  Onlar da  Androloji’ye sevk etti. Androloji ilgilenip  ilgilenmeyeceğini bilemiyorum, hiç umudum kalmadı. Kendimi çok ama çok kötü hissediyorum. Artık sabrım gücüm kalmadı. ‘Ameliyatım engellenirse yüzde yüz intihar edeceğim’ demiştim. ‘Ameliyatımın gerçekleşme süreci uzatılırsa intihar etmeyeceğime dair garanti yok’ demiştim. Beden sağlığım dolayısıyla da ruh sağlığım alarm vermek üzere. Eğer bir an önce ameliyatım gerçekleşme intihar edeceğim. Yaşamıma son vereceğim. Aslında intihardan söz etmek istemezdim. Ama “İlgililer böyle olacağını bilmiyorduk veya tahmin etmiyorduk’ dememeleri için önceden söz etme gereği duydum.
“Artık dayanacak gücüm, sabrım, takatim kalmadığı gibi ruh beden sağlığım alarm veriyor. İdrarımı yaparken bile mağdur oluyorum. Bacaklarım ayaklarım elbiselerim ıslanıyor idrar bulaşıyor. Bazen yüzüme bile idrar geliyor. Ayrıca uykuda bedenim uyarılınca şiddetli ağrı hissediyorum. Ama bunları doktorlarla konuşamıyorum. Konuşturmuyorlar ki. Raporlara, tutanaklara bile doğru düzgün bakmadan hemen başlarından savıyorlar. Nefret ettiklerini tiksindiklerini her davranışlarından belli ediyorlar. İntiharımın yüzde yüz kaçınılmaz oldukları halde umurlarında değil. Moralmen bitmiş durumdayım. Umarım acilen bir şeyler yaparlar. Yoksa, ben kendim bir şeyler acilen yapmak mecburiyetindeyim.
Yaşamımdan, hayatımdan bezdim kendinden utanır hale geldim. Sürekli mağduriyetimi dile getirmekten de utanır hale geldim. Not: Sadece tek kat elbisem kaldı, bana elbise ve etek gönderebilir misiniz? – Tüm arkadaşlara selam ve sevgi sunuyorum.”
Previous post
Zapatista kadınlardan ‘Enternasyonal Kadın Buluşması’na davet
Next post
HDP'den uyarı: Yargı paketi bu haliyle geçerse adaletsizlik duygusu derinleşir