Penguenleri bilirsiniz ne kadar sevimlilerdir değil mi? O toplu bir halde, siyah beyaz tüyleri, ağır ağır, badi badi iki yana sallanarak yürüyüşleri ile sanki zamanı dondurup ağır ağır bir belirsizliğe akar gibiler. Onlara baktıkça o hareket anına siz de hapis olmuş gibi hissedersiniz. Sanki bir illüzyon içinde onların başka bir dünyadan kurgulanmış gibi duran yaşamlarına dahil oluverirsiniz.
Fakat hızlı akan bu zaman diliminde, yaklaşık 20 milyonluk bir mega kent olan İstanbul’daysanız ve merkezindeki cadde ve sokakların daracık kaldırımlarında yürüyorsanız, yanınızdan geçen insanların ağır ağır ve iki yana sallanarak yürüyüşlerini fark edebilir, bundan rahatsız bile olabilirsiniz.
Aklınıza ilk gelen sebep, çevrenizdeki insanların çokça televizyonlardaki penguen belgesellerine maruz kalarak onlarla bir özdeşim yaşadıkları olabilir. Ama sanırım bu; aş, iş, gelecek ve güvenlik kaygısını ağır biçimde ruhlarında, bedenlerinde taşıyan insanların, gün boyu iktidarın ‘yasak, sansür, kriz, şiddet ve korku’ saçan uygulamaları ile medya propagandasına maruz bırakılmalarının bir sonucu olmalıdır.
Tabi bu hale gelişte muhalefetin sürece payandalığını küçümsemek de pek mümkün değil! Hele ki siyaset adına çok şey söyleyip hiçbir şey söylememek üzerine kendini inşa eden “muhalefete” yine “muhalefet” cephesinin medyası, yazarı, gazetecisi de eklenince…
Böyle bir cendereye sokulmuş insanların sadece kaldırımlarda değil, yoğun akan trafikte dahi yola atlayıp penguen gibi yürümeleri pekala mümkün olabilir ve ne yazık ki olabiliyor.
Birkaç gün önce İstanbul HDP il eş başkanını tokatlayan iktidar “kolluğu”, bir gün sonra da partinin eş genel başkanlarının kendi ilçe binalarına girmelerini, basın açıklaması yapmalarını engellemek için onlarca insanı çevik kuvvet kordonuyla hapsetti!
Aynı gün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, HDP’ye verilecek ödenek için AYM’den tedbir talebinde bulunurken, ülkenin radikal sağcı partisi ise HDP’nin kapatılması için Anayasa Mahkemesi önünde çadır kuracaklarını söylüyordu. Yine aynı gün, bir başka radikal sağcı parti lideri ise ülkenin genel duygusal zeka yaşını çok iyi bildiğinden olsa gerek, seçme yaşının 12’ye indirmesi halinde tek başına iktidar olacaklarını anlatıyordu.
Yine aynı gün Anadolu Ajansı, İçişleri Bakanlığı Mülkiye Başmüfettişliği tarafından İBB’ye bağlı kuruluş ve iştiraklerinde işe alınan personelin işe girişine yönelik tevdi raporu hazırlanıp, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ‘ Memur ve Özel Suçlar Soruşturma Bürosu’na teslim edildiğini duyurdu. Yaklaşık 600 sayfa olduğu bilinen raporu inceleyecek savcı, İmamoğlu’na yeni bir soruşturma açıp açmayacağına karar verecek.
Savcının soruşturma açmaması inisiyatifi var mıdır sizce? Hele de iktidar için bir kabusa dönmüş olan, büyük mali kaynaklara sahip İBB Başkanlığı kaybedilmiş halde ve çok ciddi mali kaynak ihtiyacı içinde bir seçime doğru giderken…
Yine bu satırları yazarken TBB Konseyi başkanı Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı adli tıp uzmanı olarak kimyasal silahlara ilişkin görüşünü beyan ettiği için jet hızıyla soruşturma açılıp tutuklandığı davanın ilk duruşmasında İstanbul Adliyesi’nin çevresi polis kordonu altındaydı. Aynı saatlerde bu kez ajanslar, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın “PKK/KCK” adı altında yürüttüğü soruşturma gerekçe gösterilerek aralarında DBP Eş Genel Başkanı Keskin Bayındır ve il eş başkanlarının bulunduğu 15 kişi hakkında gözaltı kararı verildiği haberini geçiyor.
Bunlar fırtına hızıyla gelişirken
Altı siyasi parti liderinin oluşturduğu Altılı Masa’nın önümüzdeki günlerde peş peşe toplanacakları tarihler biraz daha önem kazanmaya başlıyor (26 Aralık 2022 ve 5 Ocak 2023 ). Çünkü artık pek çok kimsenin beklentisi ilkelerde anlaşılıp bir cumhurbaşkanı adayının açıklanarak meydana çıkılması. Tabi bunu yaparken, bu birbirine hem çok benzer, hem az benzemez partilerin ve liderlerinin birbirlerine çelme takmadan, arkalarından iş çevirmeden tüm meydanlara, mahallelere, köylere, sokaklara ve evlere giderek geleceği örecek programlarını anlatmaları gerekir. İnsanları yılgınlık ve korkudan çıkaracak umut yaratacak somut projelerini sunmaları gerekir. Çünkü toplumun çok önemli bir kesimi yoksulluk, geleceksizlik ve hukuki güvencesizlikten yılgın, korku içinde, umutsuz ve huzursuz. Çok kimsenin bildiği üzere manzar-i umumiye genel olarak böyle.
Böyle olmasına böyle de; demokratik toplum inşasında iddialı olanlar artık laf kalabalığını bırakıp geleceğe dair somut önerme ve çözümlemelerini ısrarla topluma anlatmaktan hiç vazgeçmemelidirler.
Çünkü; yukarıda aktardığımız gibi, ağır yoksulluk içindeki, ifade özgürlüğünden yoksun, gerçek haber ve bilgiye ulaşma imkanı zayıf, az okuyup çok konuşan, arşivsiz toplumumuzun hafıza ve belleği bildiğiniz gibi çok zayıftır. Hal böyle olunca iktidar, zayıf hafıza ve belleği milliyetçi ve dindar propaganda istismarıyla itina ile bombardımana tutup, toplumu konsolide etmekte hep başarılı oluyor.
Din ve milliyetçilik zayıf belleklerde çok daha güçlü bir işlev görüyor ve çok daha kalıcı etki yaratabiliyor. Muhalefet tersine ısrarla bu propaganda araçlarından uzaklaşacak yerde, iktidar diline sahip olmayı maharet sayıp, kendine avantaj sağlayacağını umuyor ve hep de yanılıyor! Halbuki güvenli bir gelecek önce muhalefetin kendi dilini temizlemesi ile başlayabilir. Özellikle de ırkçılıktan ve istismarcı din propagandasından arınarak…
Bu arınmış dille, demokratik bir parlamenter sistem, şeffaf bir idare, bağımsız yargı ve özgür bir medyanın inşası için önermeleri, ısrar ve inatla sokak sokak, mahalle mahalle, köy köy gezerek yılmadan anlatılmalı.
İngilizler, meclislerinin gücünü anlatabilmek için, ‘parlamento kadını erkek, erkeği kadın yapamaz, bundan gayrı her şeyi yapacak güce sahiptir’ derler. Bunun karşılığında bizdeki hal ise aynen Murat Sevinç’in geçen gün yazdığı gibi “Türkiye’deki parti-devlet rejimi hukuku; kadını erkek ve erkeği kadın yapabilecek durumdadır. Bir sabah, bir kararname hükmü gereğince kadın olarak uyanabilir ve aksini kanıtlamanız uzun yıllar alabilir.” Böyle bir rejimde ‘Yaparlar mı?’ sorusu gerçekten abesle iştigaldir artık!
Evet sayın muhalefet temsilcileri sizin de çok iyi bildiğiniz üzere parlamento ve Cumhurbaşkanlığı seçimine çeyrek var. Yani çok sayılı günler.. Ve yine çok iyi biliyorsunuz ki Türkiye’de Cumhurbaşkanındaki yetki dünyanın hiçbir Cumhurbaşkanında bulunmayan bir yetki toplamı ve hiyerarşisidir.
Buraya gösterilecek adayın mevcut cumhurbaşkanına benzer bir potansiyele sahip olmaması gerekir. Mevcut sistemi lağvedecek, koltuk, iktidar sevdalısı olmayacak bir aday olması gerekir. Çok kısa zamanda çıkaracağı kararnamelerle rejimi parlamenter sisteme, yargı ve idareyi asli görevlerine çekecek yolu döşeyecek, yeni bir seçim için adımları atarak eskisinden daha demokratik, daha güçlü bir parlamenter sisteme geçişi yapacak, güvenilir bir aday olması gerekiyor!
Bunları neden anlatma gereği duyuyorum: Çünkü Cumhur İttifakı karşında konumlanan Millet Cephesi’nin gerçek manada amacı rejimi demokratikleştirmekse, iktidar gölgesinde siyaset yapmayı artık bir önce bırakmalıdır. Çok şey konuşup hiç bir şey konuşmama siyaset kurnazlığını da artık terk etmelidir.
Siyaset dilini tüm ırkçı kirliliğinden arındırıp, tüm vatandaşlarına eşit yurttaş temelinden siyaset yapacağına taahhüt vermelidir. Tüm aritmetiği değiştirme potansiyeline sahip HDP’yi, seçmenini ve siyasetçisini ötekileştirme politikasından artık bir an önce vazgeçmelidir.
Ve tüm bunlar kadar önemli bir husus da Meral Akşener’in geçmiş içişleri bakanlığı dönemindeki Jitem ve diğer kolluk birimlerinin Kürt halkına yaşattırdığı insanlık suçları ile yüzleşmelidir. Ülkenin geldiği durum Meral Akşener’in siyaset kaprislerini kaldıracak eşiği çoktan geçti.
Cumhurbaşkanlığı için yukarıda belirttiğim özelliğe sahip bir adaya Meral Akşener kol kanat gerip siper olup kazanması için seferber olmalı, geçmişi ile yüzleşip ve HDP düşmanlığını bırakmalıdır! Çünkü Meral Akşener bu ülkeye çok şey borçlu. Aksinin vebalini ülkece taşırız.
Erdal Doğan kimdir?
1973 Erzurum doğumludur. 1991 yılı İstanbul Haydarpaşa Anadolu Teknik Lisesi (Elektronik Bölümü), 1998 yılı İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur, 2003-2005 yıllarında İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde insan hakları hukuku alanında yüksek lisans yapmıştır.
İstanbul Barosu’na kayıtlı avukat olarak 23 yıldır yoğunluklu olarak yaşam hakkı, düşünce ve ifade özgürlüğü, azınlık hakları, işkence mağdurları, kadının insan hakları ve çocuk hakları ihlalleri alanında serbest avukatlık yapmaktadır.
17 yıl İstanbul Barosu meslek içi ve staj eğitim merkezlerinde Avrupa Hukuku, Ceza Hukuku, Ceza Usul Hukuku, Uygulamada Ceza Avukatlığı ve Sanık Hakları alanlarında dersler vermiştir.
Hukukçu ve insan hakları aktivisti olarak: Geçmiş tarihte işlenmiş ve halen işlenmekte olan insanlığa karşı suçlarla cezai, sosyolojik, tarihsel ve hukuki bakımlardan yüzleşilmesi için farkındalık yaratma temalı ulusal ve uluslararası çeşitli etkinliklerin katılımcısı ve organizatörüdür.
“Hitit Hukuku- Belleklerdeki “Kayıp”, “Sanık Hakları ve Uygulamada Müdafilik”, “Vukuatlı Resmi Kimlik “Sözlüğü” ve 8 hukukçu ile birlikte kaleme aldıkları “Parçalanmış Adalet” adlı kitapları bulunmaktadır.
Gündemdeki insan hakları ihlalleri, güncel siyaset ve hukuk uygulamalarını ele alan, çeşitli dergi, günlük gazete ve sitelerde yayınlanmış çok sayıda makaleleri bulunmaktadır.