Ana SayfaKültür-SanatDiyarbakır’da yine çocuk sesleri: Amed Şehir Tiyatrosu’ndan çocuk festivali

Diyarbakır’da yine çocuk sesleri: Amed Şehir Tiyatrosu’ndan çocuk festivali


Haber: Nurhak Yılmaz


Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi’ne 1 Kasım 2016 tarihinde kayyum atanmasından sonra işlerine son verilmişti belediye tiyatrosu sanatçılarının. Kısa süre sonra da “kaldığımız yerden devam” sloganıyla Amed Şehir Tiyatrosu’nu kısıtlı imkanlarla kurmuşlardı. 2017 yılının hemen başlarıydı. Kayyumun yönettiği belediye binasına en fazla 200 metre ötedeki bir binanın zemin katında alternatif sahne kurmak, o günlerin koşullarında “kısıtlı imkandan” daha fazla şey gerektiriyordu. Bu da eskinin büyükşehir belediyesi, yeninin Amed Şehir Tiyatrosu emekçilerinde fazlasıyla vardı. Bolca emek, tecrübe ve zorluklarla sınanmışlık.

Öncelikle en iyi bildikleriyle başladı bu tiyatronun sanatçıları. Fiziki olarak geçmişte çıktıkları sahnelerden oldukça farklı olsa da minik ancak duygusu sadece o salonlarda oyun izleyenlerin anlayacağı tatta oyunlar çıkardılar. Ve her oyunlarında salonları doldu taştı. Kısa sürede bu yeni mekanlarında da kök saldılar.

Ardından belediye çatısı altında gelenekselleşen ancak kayyum ataması ile kesintiye uğrayan tiyatro festivalini taşıdılar yeni çatıları altına. Batıdan ve yakın şehirlerden çok sayıda sanatçı akın etti bu festivale. Az para, çok dayanışmanın konuşulduğu bir organizasyondu.

İlk çocuk festivali

Ve Amed Şehir Tiyatrosu, elindeki kısıtlı imkanları zamanla kendileri gibi mekansız kalmış diğer sanat gruplarına açtı. Fotoğrafçılar, ressamlar, müzisyenlere mekan olan bu küçücük tiyatro sahnesi, kendisiyle beraber herkesin umudunu büyüttü. Arkasında kocaman kaynaklar bulunan birçok kurumun altından kalkamayacağı veya böylesine bir niteliği yakalamakta zorlanacağı çalışmalardı bunlar. İşte bu küçücük sahnenin sanatçıları, muhtemelen gelenekselleşerek Diyarbakır’ın en köklü etkinliklerinden birine dönüşecek bir çocuk festivaline de bugün imza atmış oldu.

Festivalin resmi açılışı bugün olsa da aslında 27 Mayıs’tan bu yana tiyatroyu dolduran onlarca çocuk hummalı bir çalışma yürütüyor. Geride kalan bu 5 günde tam 65 çocuk fotoğraf, drama, mim, kukla ve sanat atölyelerine katılarak üretimler yaptı.

Peki festivalin hem sanatçısı ve hem de izleyicisi olan bu çocuklar rast gele mi seçildi? 65 çocuğun tamamına yakını bu tür etkinliklere ulaşma şansı olmayan çocuklardı. Suriçi’nden, Bağlardan gelmişlerdi.

Bu atölyelerde üretilenler ise bugün itibariyle tiyatronun sergi alanında sergilenmeye başlandı. Sergi 10 gün boyunca ziyaretçilerini bekleyecek. Ve bu sergiyi görmeye gidenler bir çöp poşedi, küçük bir ağaç parçası, yeşilin veya morun iki tonu, el kadar bir kumaş parçası ya da plastik kapağın çocuğun hayal dünyası ile bir araya gelince neye dönüştüğünü gözleriyle görecek. Çokça şaşıracak, çok fazla hayıflanacak ve kesinlikle oradan çok umutlu ayrılacak…

Bugün itibariyle atölyelerin sona erip müzik ve tiyatro gösterimlerinin yapılacağı ikinci kısmı başlamış oldu festivalin. Ve sloganı “elim sende.”

“Kürtçe kamusal alanda artık yok”

Kürtçe sahnelenen Hamlet ve Qırıx oyunlarındaki muhteşem performansı ile tanıdığımız Amed Şehir Tiyatrosu oyuncularından Yavuz Akkuzu festivalin amacını anlatıyor;

“Kayyumlardan sonra belediyelerin bütün kültürel çalışmaları Türkçe’ye döndü. Maalesef çocukları Kürtçe işlerle buluşturmuyorlar. Biz bunun eksikliğini hissettiğimiz için geçen yıl kendi olanaklarımızla çocuklarla atölyeler yaptık. Çatışmalar devam ederken Suriçi’ndeki çocuklarla çalıştık, bazı kreşlerin ve Göç Vakfı’nın çocuklarıyla çalıştık. Kendi mekanlarımızı ve başka mekanları kullandık. Baktık oralardan birşeyler çıkıyor, acaba bu çocukların tümünü bir araya getirebileceğimiz, atölyelerin ve izlemenin bir arada olacağı bir festival yapabilir miyiz diye düşünmeye başladık. Mali kaynak arayışına girdik. Kültür İçin Alan (Spaces of Culture) fonuna başvurduk ve oradan destek gelince hemen festivali organize etmeye başladık.”

Festival kapsamında 3 gün boyunca izlenecek eserlerin bir tanesi hariç tamamının Kürtçe olacağına dikkat çekiyor Akkuzu, “Çocuklar artık kamusal alanda Kürtçe ile karşılaşmıyor. Ev dışında kimseyle Kürtçe konuşamıyor. Ve biz en azından kendi alınımızda, sanat alanında bu boşluğu dolduralım diye bu festivali planladık. Ve sürdürmeyi planlıyoruz” diyor.

“Çocukları daha iyi gördük”

Mehtap Alişan, 8 yıldır İzmir’de çalışma yürüten Piskilet Çocuk Grubu’nun üyesi. Festival organizasyonunda yer alan Mehtap aynı zamanda 5 gün boyunca atölyelerin düzenlenmesinde de görev aldı. Piskilet Çocuk grubu olarak geçen yıl İzmir’den gelerek, Yavuz Akkuzu’nun sözünü ettiği atölyeleri düzenlemişler. Çatışmaların etkisi halen çok sıcak hissedilirken yaptıkları çalışmalara katılan çocukların bir kısmı bu yıl da festivale katılıyormuş. “Geçen yıl çocukların ruhsal süreçleri daha ağırdı. Sur’da savaş sonrası travma görmüş çocuklarla çalışmıştık. Bu yıl çocukları daha iyi gördük” diyor.

Festivale dair yorumu ise şöyle Mehtap Alişan’ın;

“Hem politik anlamda, hem iş anlamında ya da her şeyi geçin ruhsal anlamda inanılmaz bir çöküntünün içinde olduğumuz bir süreç. Ve bu tür çalışmalara baktığım zaman şunu görebiliyorum; çok direngen bir ruh var burada. Her şeye rağmen mücadele becerisini kaybetmemiş çocuk kitlesi, yetişkin kitlesini bu geldiğimde daha fazla hissettim. Buradan bakınca beni de çok motive ediyor bu. Aslında düştüğümüz yerden birbirimizi kaldırıyoruz. Birbirimizi tamamlayabiliyoruz. Bu bizi çok fazla güçlendiriyor.”

Oyunun en heyecanlı yerinde söylenen bir sözle, “elim sende” diyerek başladı 1. Amed Çocuk Festivali. Dışarıda seçim, istatistikler, kim kazanacak tartışmaları sürerken, Amed Şehir Tiyatrosu’nun duvarları arasında daha büyük bir ihtiyaca, aslında “işin gerçeğine” işaret eden bir festival başlamış oldu. O duvarlar ardından yükselen seslerin sahipleri için değil mi ki zaten bunca yürek ağrısı ve dışarıda yaşanan o kavga. O seslerin sahiplerine daha yakından bakmak, o yüzlerin ışığında yeniden yıkanmak için geç değil. Festival daha iki gün sürecek…


Festivalde son iki günün programına BURADAN bakabilirsiniz.